Afstaande oren of flaporen

Afstaande oren staan in de volksmond beter bekend als flaporen. Deze veelvoorkomende afwijking heeft geen invloed op het gehoor. Afstaande oren kunnen echter wel - reeds van jongs af - psychische en sociale problemen tot gevolg hebben. Gelukkig kunnen afstaande oren tegenwoordig makkelijk gecorrigeerd worden, onder plaatselijke verdoving.

Types afstaande oren

Flaporen of afstaande oren zijn meestal het gevolg van een aangeboren afwijking van het kraakbeenskelet van de oorschelp. Afstaande oren kunnen op drie niveaus tot uiting komen:

- Wanneer de centrale plooi in het oor, ook wel de antihelix genoemd, te weinig ontwikkeld is, wordt de oorschelp zelf afstaand. De oplossing hiervoor is het hermodelleren van kraakbeen.
- Ook de rand van het oor kan te kort zijn. Kleine, zogenaamd komvormige oortjes zijn het moeilijkst te corrigeren.
- Wanneer het lichaam van de oorschelp overontwikkeld is, resulteert dit in volledig afstaande oren. Dit type flaporen, gaat vaak gepaard met de twee bovenstaande afwijkingen.

Otoplastiek: de behandeling van afstaande oren

Zoals bovenstaande typologie al deed vermoeden, kunnen afstaande oren zeer verschillend zijn. Otoplastiek of de behandeling van afstaande oren is dus zeer individueel.

Bij otoplastiek herstelt men de vorm van het kraakbeenskelet via een incisie aan de achterkant van de oorschelp. De chirurg corrigeert dan het kraakbeen; het kraakbeen wordt geremodelleerd en soms wordt er een klein stukje kraakbeen verwijderd. Op die manier verkleint men de hoek van het oor ten opzichte van het hoofd. Daarna wordt het sneetje zorgvuldig gesloten en wordt er een speciaal verband aangelegd dat het oor in de juiste positie houdt.
Otoplastiek neemt ongeveer een uur in beslag en vindt plaats onder plaatselijke verdoving.